Volledig fictief, tussen twee verzonnen personen, Sarah en Michael. Geen echte namen, geen echt conflict.
Sarah en Michael zijn zes jaar samen en wonen sinds drie jaar samen. De laatste maanden lopen bijna dagelijks kleine meningsverschillen uit op felle ruzies, vaak over huishoudelijke taken, maar het patroon zit dieper dan dat. Sarah voelt zich vaak alleen met de mentale last van het huishouden, terwijl Michael het gevoel heeft dat wat hij wel doet zelden wordt opgemerkt. Onder de oppervlakte lijkt dit ook te gaan over een gedeeld gevoel van niet gezien worden, ieder op hun eigen manier.
Beiden zijn het erover eens dat de taakverdeling in huis op dit moment niet in balans aanvoelt. Belangrijk: beiden geven duidelijk aan dat de liefde en het verlangen om samen verder te gaan er nog steeds is. Geen van beiden overweegt een breuk, een hoopvol uitgangspunt om van te vertrekken.
Wat er waarschijnlijk speelt bij Sarah: Sarah draagt al langere tijd het gevoel dat zij de enige is die vooruitdenkt over het huishouden, en dat die onzichtbare mentale last zwaar weegt.
Wat Sarah goed doet: Sarah blijft het gesprek keer op keer aangaan in plaats van op te geven.
Waar groei mogelijk is voor Sarah: Sarah zou kunnen proberen concrete verzoeken te formuleren in plaats van algemene verwijten.
Wat er waarschijnlijk speelt bij Michael: Michael voelt zich voortdurend beoordeeld, alsof niets wat hij doet ooit genoeg is.
Wat Michael goed doet: Michael probeert bewust rustig te blijven tijdens ruzies.
Waar groei mogelijk is voor Michael: Michael zou concreter kunnen benoemen wanneer hij zich onder druk voelt, in plaats van zich terug te trekken.
In een echt document is dit onderdeel enkel zichtbaar voor jezelf, niet voor de andere deelnemer. Hieronder een voorbeeld zoals Michael dit zou zien.
Bij elk gesprek hoort één opvolgdocument. Geen herhaling van het eerste document, maar een kort, gericht voortgangsverslag, gebaseerd op wat jullie sindsdien meemaakten.
Sarah en Michael botsten vooral over de taakverdeling in huis en het gevoel niet gehoord te worden.
Sinds hun eerste document plannen Sarah en Michael elke zondag samen de week in, en dat voelt voor beiden als een echte verlichting. Michael nam de vaatwas structureel op zich zonder dat Sarah hoefde te herinneren. Het "time-out"-signaal gebruikten ze nog niet, maar beiden geven aan het achter de hand te willen houden.